Kwaliteit met een hoofdletter K

Goedkoop is duurkoop, kwaliteit heeft een prijs en ga zo maar door. Er zijn genoeg gezegden en uitdrukkingen over dit onderwerp. Ons bent zunig, Nederlanders letten op de kleintjes! Ben ik dan wel Nederlander? Ik stoor mij al een hele tijd aan de mentaliteit van onze samenleving. Ik skip van zender naar zender wanneer er reclame op tv komt. Het gaat zo vaak om maar één ding: de prijs. Wij zijn de aller goedkoopste! Goedkoper kunt u het niet vinden! Als u het ergens goedkoper vind, betalen wij u het verschil terug! Moet dat nou echt allemaal? Ik heb daar echt zo’n hekel aan. Het maakt niet uit wat je koopt, zolang je maar niet teveel betaald. Maar teveel, wat is nou eigenlijk teveel?

Ik had tot voor kort internet bij XS4All, maar ik ga nu overstappen. Waarom? Het product is zeker prijzig als je dat met de concurrentie vergelijkt. Maar dat is niet de hoofdreden. Ik vind de kwaliteit van de verbinding niet goed genoeg en als ik dan de dienstverlening bekijk kan ik mij verschrikkelijk storen aan kleine dingetjes. Nog voor ik als fotograaf aan de slag ging, werkte ik in een fotowinkel en daar heb ik bepaalde dingen geleerd over zaken doen en verkopen. Ik ben zeker geen expert op dit gebied, maar het heeft wel mijn ideeën en visie gevormd zoals ik die nu heb. De belangrijkste dingen zijn toch wel dat je een goed product moet leveren, daar zelf vierkant achter staan en bovenal persoonlijke en goede dienstverlening.

Als jij een prutproduct verkoopt voor een lage prijs gaat de verkoop misschien wel heel hard, maar je klanten zullen waarschijnlijk niet snel terug komen. Zeker niet als je ze bij klachten met een kluitje in het riet stuurt. Nee, geef mij maar een echt goed product! Dat mag dan ook wel iets meer kosten, want aandacht en kwaliteit hebben immers wel een prijskaartje. De meeste bedrijven zijn geen filantropische instelling en de bakker geeft jou echt geen brood gratis weg omdat je zo’n aardige pik bent.

Triest om te zien is wel dat gratis en goedkoop steeds belangrijker zijn in de wereld van fotografie. Zo wist omroep MAX zich onlangs de woede van veel collega’s en fotografenorganisaties op de hals te halen door te vragen naar fotografen die beschikken ‘over (semi-) professionele fotovaardigheden en apparatuur’. Of zij even hun evenementen willen fotograferen. Natuurlijk op geheel vrijwillige basis en na afloop ook nog even alle rechten aan de omroep overhandigen. Te triest voor woorden, maar ik denk dat mijn arts mij zou adviseren hier niet verder op in te gaan…

Nee, neem dan het nieuwe fotomagazine RAW. Onlangs werd ik hiervoor, samen met collega’s Peter van Egmond, Frits van Eldik en Brecht Decancq, geïnterviewd over autosportfotografie. Uiteraard kreeg ik een exemplaar toegestuurd en na de vondst in de brievenbus was het ouderwets smullen! Een zeer mooie opmaak, goede kwaliteit van papier en drukwerk en alles, maar dan ook ALLES, draait om de foto! 196 pagina’s fotogenot, maar dat kost wel wat. De introductiekorting heeft me natuurlijk wel het laatste zetje gegeven. (hé dan ben ik dus toch een echte Hollander!) Nu heeft RAW een jaar de tijd om mij straks iets echt te laten missen, maar voor echte Kwaliteit trek ik toch graag de portomonee!